Archief voor categorie ditjes en datjes

U.S.1 weer verkrijgbaar (als ebook)

Tja, het was de bedoeling dat dit boek vorige maand weer verkrijgbaar zou zijn, maar goed. Wellicht lijdt u aan 9/11 moeheid – ik zal het u niet euvel duiden – maar toch: U.S.1 uit 2002 was mijn eerste (echte) boek en is nog altijd de moeite waard. Vind ik dan. Bijvoorbeeld omdat het een indruk geeft van de gemoedsgesteld van Amerika een half jaar na de aanslagen van 11 september. Maar ook omdat het gewoon een onderhoudend reisverslag is en daardoor tijdloos. En als u altijd al had willen weten hoe het was om in het bed te slapen waarin Mohammed Atta sliep de nacht voordat hij een van de twin towers opblies, mag u U.S.1 niet missen. Voor de prijs (€ 3,99) hoeft u het niet te laten.

Koop de ebook versie van U.S.1 hier voor maar € 3,99

Een paar uitspraken uit de recensies van destijds:

“Een klassiek reisverslag [...] Een sprankelend boek van een auteur die zes jaar in New York woonde, en weet waarover hij schrijft.”
Menno de Galan in NRC Handelsblad

“Van Bergeijk heeft gedaan wat eigenlijk iedereen die iets van de VS wil begrijpen zou moeten doen [...] Lees U.S.1 en sla bij een volgend bezoek aan de VS alle adviezen van het reisbureau in de wind.”
Maarten van Rossem in HP/De Tijd

“Een kritische, maar met liefde doordrenkte analyse van Amerika: je leest dezer dagen wel anders.”
Hans Bouman in de Volkskrant

“Sterk staaltje participating journalism.”
De Journalist

Lees verder »

Nog geen reacties

‘Meer dan de feiten’ nu ook als e-book

‘Meer dan de feiten – gesprekken met auteurs van literaire non-fictie’, het boek dat ik een paar jaar geleden samen met Han Ceelen schreef is nu ook verschenen als e-book. Ondermeer te koop bij e-book.nl.

Literaire non-fictie gold lang als een stiefkindje van zowel de journalistiek als de literatuur. Maar daar is de laatste jaren verandering in gekomen. De boeken van auteurs als Geert Mak, Annejet van der Zijl en Frank Westerman bestormen de bestsellerlijsten, worden bekroond met literaire prijzen en worden in vele landen vertaald. Hoogste tijd voor een boek dat deze ‘nieuwe’ stroming in kaart brengt.

In Meer dan de feiten ondervragen de journalisten Ceelen en Van Bergeijk dertien spraakmakende Nederlandstalige non-fictieauteurs tot in de kleinste details over hun vak. Wie zijn deze auteurs? Waarom kiezen ze voor deze manier van werken? Welke onderwerpen vinden ze interessant? Welke technieken gebruiken ze? Wat zijn hun schrijfroutines? Deze fascinerende serie gesprekken is een goudmijn voor wie alles wil weten over non-fictie schrijven.

Dit boek bevat gesprekken met Hugo Borst, Stella Braam, Martin Bril, Jan Brokken, Joris van Casteren, Lieve Joris, Judith Koelemeijer, Joris Luyendijk, Geert Mak, Rudi Rotthier, Gerard van Westerloo, Frank Westerman en Annejet van der Zijl.

Hier een stuk over het boek dat Han en ik voor de VPRO gids schreven.

En hier een stuk uit NRC Handelsblad over literaire non-fictie.

Nog wat kreten uit de recensies:
‘Het boek is monumentaal omdat het voor het eerst is dat dit aparte genre zo uitgebreid in de spotlight staat, én omdat het ook werkelijk een goed inhoudelijk boek is geworden, waarin het vooral om het schrijversvak gaat, en minder om de glitter en glamour van het auteurschap.’ - Boeken

Meer dan de feiten is behalve lezenswaardige vakliteratuur voor journalisten ook op te vatten als een impliciete kritiek op de staat van de journalistiek anno 2007.’ – De Leeuwarder Courant

‘Een zinnige inleiding en dito voorwoord van NRC-man Sjoerd de Jong beantwoorden de vraag waar de boom in literaire journalistiek vandaan komt.’ – Trouw

‘Van Bergeijk en Ceelen hebben het serieus aangepakt, hun vorm is streng, ze stellen iedereen dezelfde vragen, waardoor meteen duidelijk wordt hoe sterk de ondervraagden afwijken in hun aanpak. [...] Het levert bij elkaar een groepsportret op van journalisten die ons de werkelijkheid op een andere, nieuwe, indringende manier leren kennen dan de media doorgaans doen.’ – Het Parool

Meer dan de feiten biedt een interessant en insprirerende kijk op een vaak taai wordingsproces.’ – De Journalist
Lees verder »

,

Nog geen reacties

Een standbeeld voor Nick Cave?

Al jaren vertelt muzikant Nick Cave in zo’n beetje elk interview dat hij een standbeeld voor zichzelf wil oprichten in zijn Australische geboorteplaats Warracknabeal (340 km ten noordwesten van Melbourne, bevolking: 2500 zielen). Het vergulde standbeeld zou de muzikant in halfnaakte toestand bovenop een steigerend paard moeten uitbeelden. Cave heeft zijn ‘maatjes’ Russel Crowe, Snoop Dogg, Mike Tyson en Kylie Minogue reeds bereid gevonden de inhuldiging van het standbeeld bij te wonen. En een plekje heeft Cave voor zijn standbeeld ook al bedacht: middenin het dorp op de rotonde voor het postkantoor. Probleem is alleen dat die plek momenteel wordt opgesierd door een door de plaatselijke Rotary gesponsorde sculptuur van zes schapen en een herdershond.

Ogenschijnlijk kan Warracknabeal wel een trekpleister gebruiken. Landschappelijk heeft het dorp weinig te bieden: de eentonige omgeving wordt gedomineerd graanvelden tot zover het oog reikt. Een soort Oost-Groningen in het kwadraat. Als hoogtepunten noemt de toeristische brochure van het dorp een droge rivierbedding, een picknickplek met gratis gebruik van barbecues en het Agricultural Machinery Museum. Een standbeeld van de muzikant zou het dorp aandacht opleveren, maar in Warracknabeal is niet iedereen ingenomen met Nick Cave. Sterker, waar in elk Australisch gehucht de meest triviale gebeurtenis uit de korte nationale geschiedenis met een gedenkplaat wordt herdacht, daar lijkt Warracknabeal geen enkele behoefte te hebben haar beroemdste inwoner te eren. Geen “Birthplace of Nick Cave”-bordje bij de ingang van het dorp, geen Nick Cave cd’s te koop in het toeristenbureau, geen Nick Cave wandelroute. Lees verder »

,

Nog geen reacties

Houtman Abrolhos

Dat heb ik nou al mijn hele leven willen zeggen: ik heb vandaag een vliegtuig gecharterd om me naar ‘zus en zo’ te brengen. Het zus en zo was in dit geval de Houtman Abrolhos eilanden voor de kust van West-Australie. De Houtman Abrolhos is de plek waar onze Batavia in 1629 verging en waar een van de beruchtste muiterijen uit de vaderlandse geschiedenis plaatsvond. Lees het adembenemende boek Batavia’s Graveyard van Mike Dash. Dat dat boek nog steeds niet is verfilmd is onbegrijpelijk.

Beacon island, de plek waar Jeronimus Cornelisz zo’n 120 mensen de dood injoeg. Mike Dash beargumenteert vrij overtuigend dat Jeroentje een psychopaat was – hij wist zijn mede-muiters zover te krijgen de moorden te plegen, zelf maakte hij geen vuile handen

Het ‘Lange Eiland’ waar muiter Jeronimus Cornelisz uiteindelijk door opperkoopman Francisco Pelsaert, die zijn bemanning in de steek had gelaten en met een sloep naar Batavia was gevaren om daar hulp te halen, werd opgehangen (nadat eerst zijn handen met hamer en beitel waren afgehakt).

Piloot Scotty, 26 jaar, vliegt al sinds zijn zeventiende.

Een van Cornelisz’ slachtoffers, tentoongesteld in het WA Museum in Freemantle. Beetje onsmakelijk wel, toch?

5 reacties

Toyota LandCruiser (1986) te koop

Mocht je plannen hebben om binnenkort naar Australie af te reizen en de outback willen zien: grijp je kans met deze prachtauto!

Marktplaatsadvertentie

cruiserklein

Nog geen reacties

Wintermist

Een heerlijke winterdag in McLaren Vale. Beneden in het dal scheen de zon, in de heuvels hingen dikke witte wolken. Ik maakte een ochtendwandeling op de rand van zon en mist.

mist

Nog geen reacties

Kamelen & Kangoeroes update

Ik schreef hier eerder over mijn Kameel & Kangoeroe Avonturen, het resultaat daarvan werd afgelopen maand gepubliceerd. Een reportage  in de VPRO gids (PDF-bestand) ging over de kamelenplaag in Docker River en verhaal in NRC Handelsblad en NRC Next (PDF bestand) over de voordelen van het eten van kangoeroevlees.

Nog geen reacties

Camels at Docker River, Northern Territory

Ik was in Alice Springs en omgeving voor een verhaal over wilde kamelen (over een paar weken in de VPRO GIDS). Moest heel ver de outback in voordat ik mijn eerste kameel vond, maar daarna zag je dan ook in bosjes.

kameel

Nog geen reacties

Eigen wijn is fijn (te koop)

Remke de Lange en ik wonen alweer vijf maanden in McLaren Vale, een van de meest gerenommeerde wijnregio’s van Australie. En we kunnen rustig stellen dat we inmiddels alles van wijn weten.

Alles? Nou ja, dat dan weer niet, maar voldoende voor het volgende plan:

We gaan zelf wijn maken!

We (Remke vooral) hebben de afgelopen tijd talloze druivenplanten van dichtbij bekeken, ontelbare wijnen geproefd en oeverloos over wijn gepraat met de lokale specialisten. Dus: tijd om zelf aan de slag te gaan.

In overleg met Gemtree Vineyards directeur Andrew Buttery en Gemtree wijnmaker Mike Brown, hebben we besloten een rode wijn te maken die we zelf lekker vinden en die tegelijkertijd laat zien waar McLaren Vale goed in is: prachtige shiraz. In het mediterrane klimaat van deze regio heeft deze rode druif het al anderhalve eeuw reuze naar z’n zin, dus de expertise die lokale wijnmakers hebben is enorm.

Je hebt de mogelijkheid om onze wijn nu al te bestellen!

Misschien een overbodige toelichting, maar we gaan natuurlijk niet lopen klooien. Alle stadia van het produktieproces doorlopen we met Mike aan onze zijde en goddank is hij niet de minste. Om een idee te geven:

  • Gemtree Vineyards, dat sinds 1998 wijn maakt, was in 2009 een van de ‘Dark Horses’ van de Australische wijnautoriteit James Halliday, oftewel veelbelovende wijnbedrijven die we allemaal in de gaten moeten houden.
  • De Britse Jancis Robinson, een van ’s werelds meest invloedrijke wijnschrijvers, noemde onlangs Gemtree’s 2006 White Lees Shiraz ‘a truly ground-breaking wine

Mike, altijd te porren voor een experiment, vindt het een geweldig plan, zolang dit duidelijk is: One thing we are not going to do, is make average booze.”

Lees verder »

, ,

1 reactie

Gevulde koeken

Die kon ik niet laten liggen. Enne... bij Amsterdam Delight is je eerste gedachte toch niet gevulde koeken

Die kon ik natuurlijk niet laten liggen. Enne... ligt het aan mij of denk je bij Amsterdam Delight aan iets anders dan gevulde koeken

Nog geen reacties