Fietsbanden

Reve en Hermans

Hermans en Van ’t Reve op het Waterlooplein, Amsterdam (1954)

Ik las in de krant dat Reve in Machelen-aan-de-Leie woonde, in de buurt van Gent. Ik was daar toevallig in de buurt vorige week, zonder dat ik wist dat ik in de nabijheid van de volksschrijver verkeerde, om Lieve Joris te interviewen die zich op het Vlaamse platteland heeft teruggetrokken om haar nieuwe boek te voltooien. ’s Nachts, op de weg terug naar Amsterdam, moesten we tanken. Benzinepompen bleken langs de Vlaamse wegen dun gezaaid. Het wijzertje dat aangeeft hoeveel benzine je nog hebt, kwam dieper en dieper te liggen. Het gevreesde oranje lampje floepte aan. Als we een pomp vonden, was het steeds hetzelfde liedje: de automaat vroeg om een BanContact pasje. Al onze Nederlandse pasjes werden zonder mededogen uitgespuugd. Ik ging in een cafe vragen of iemand ons uit de brand kon helpen, maar Hollanders worden hier bepaald niet met open armen ontvangen. Met onze laatste druppels benzine wisten we vaderlandse bodem te bereiken en kwam het toch nog goed.

  1. Kan je iets meer vertellen over Lieve Joris? Waar kan ik dat interview lezen? Ik probeer haar te volgen maar ze is niet echt online. Wat een keerpunt dat ze zich in Vlaanderen terug heeft getrokken .. en wat een fijn nieuws dat er weer een boek komt.

  2. Je moet nog even wachten op dat interview. Ik ben samen met Han Ceelen een boek aan het maken met gesprekken met Nederlandse literaire journalisten. We zijn op het idee gekomen door The New New Journalism (http://www.newnewjournalism.com), wat werkelijk een geweldig boek is. Het boek met die gesprekken verschijnt ergens dit najaar bij Atlas.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *