Jeroen van Bergeijk

Wat is dat ‘een roeping’? Heb ik dat ook? En wil ik wel een roeping? Dat zijn enkele vragen die me momenteel bezighouden. Ik maakt een radiodocumentaire over Jim Schilder, tot vorige week chef redactie van het weekblad HP/De Tijd en nu priester in opleiding. Hier een artikel uit het Nederlands Dagblad over Jims career change.

Luister hier naar een gesprek dat Anton de Goede met mij (en Gerbert van der Aa) over Toubab! had voor De Avonden.

Koop dat boek

update: aanstaande zondag 14 juni ben ik te gast om 19.00 uur bij het radioprogramma Atlas op Radio 1 om te vertellen over Toubab!

Aanstaande zondag om 21.00 uur is mijn radio documentaire over bijen, de verdwijnziekte en mijn pogingen imker te worden te beluisteren op Radio 1.

“Bijen maken heerlijke honing, zorgen voor bestuiving van planten en zijn NIET eng. Maar ondertussen sterven door een mysterieuze ziekte wereldwijd bijenvolken uit. Dat baart zorgen want zonder bijen komt de productie van veel groente en fruit in gevaar. Jeroen van Bergeijk brengt verslag uit vanaf zijn eigen bijenkast in Laren.”

meer info op Holland Doc Radio

update: en aldaar ook terug te luisteren

… vond Martin Bril.  Samen met Han Ceelen interviewde ik Bril twee jaar geleden voor ons boek ‘Meer dan de feiten‘.  We waren slechts  geinteresseerd in een ding: zijn manier van werken:

—————–

Hoe vind je onderwerpen voor je columns?
‘Heel eenvoudig: door de agenda’s bij te houden. Ik check ieder weekend de agenda’s van het ANP, de politieke partijen, rechtbanken enzovoort. Dat geeft wel ongeveer aan wat er in een week gaat gebeuren – bomaanslagen daargelaten. En ik knip de kranten van de voorgaande week, ook de regionale. Daar vind ik altijd wel interessante onderwerpen die de Volkskrant nog niet heeft gecoverd. Zo heb ik op zondag meestal wel een beeld van wat ik die week ga doen.’

Over welke onderwerpen schrijf je graag?
‘Het liefst ga ik tegenwoordig naar een bijeenkomst. Een proces, een minister die een lint doorknipt, een brug die wordt geopend. Maar ik heb ook voldoende alternatieven. Hoe langer je dit werk doet, hoe rijker je palet en hoe meer subgenres je tot je beschikking hebt. Soms vertrek ik vanuit een associatie of een gedachte. Een andere keer rijd ik zomaar wat rond en gebruik ik het landschap als invalshoek. Weer een andere keer muziek. Of ik ga een praatje met iemand maken. In mijn Parool-tijd schreef ik ook graag op het randje van het niets. Maakte ik stukjes over een brievenbus, een lantaarnpaal, een buurvrouw die iets uittrok. Die belangstelling dateert al uit mijn middelbareschooltijd. Ik was gek op auteurs als Marguerite Duras, een spookachtige verschijning die gefascineerd was door de leegte en de stilte. Zij kon prachtig schrijven over een tennisbal die heen en weer ging, terwijl men broeierig naar elkaar verlangde. In het begin vond ik dat soort stukjes makkelijker dan tegenwoordig. Ik rijd nu liever naar Zwitserland om te kijken of daar iets gebeurt dan dat ik thuis ga zitten wachten op iets dat misschien niet komt.’ Continue Reading »

Dit zijn ze dan: drie exemplaren van mijn eigen bijenvolk, binnenkort op Holland Doc Radio

Jan Kuitenbrouwer doet in zijn column in Trouw een tikkeltje laatdunkend over een artikel over tv-serie The Wire dat ik schreef voor HP/De Tijd (helaas niet online).

Jan schrijft:

“Superlatieven schieten de auteur te kort, The Wire gaat niet alleen over cops and robbers, nee, het moderne grotestadsleven als geheel, in zijn volle breedte, vormt het onderwerp, en daardoor transcendeert de serie zijn genre en kan zich meten met het werk van literaire grootheden als Dickens, Balzac en Shakespeare. Het is een typische journalistieke denkfout om wanneer tussen twee dingen een overeenkomst bestaat, die beide dingen ook meteen tot elkaars gelijke uit te roepen [...]”

Ik vind dat Jan hier nogal uit de bocht schiet.

Het dunkt mij dat als iemand zich in deze bezondigd aan een klassieke journalistieke denkfout het Jan wel is: namelijk iemand woorden in de mond leggen. Want ik vergelijk The Wire helemaal niet met Dickens, Balzac en Shakespeare. Ik vermeld alleen de journalistiek relevantie informatie dat de serie met deze schrijvers is vergeleken. Door anderen. En bovendien is vergelijken echt iets anders dan aan elkaar gelijkstellen. Jan zou als geen ander moeten weten dat de vergelijking een effectief journalistiek en literair stijlmiddel is.

Kijk, dat vind ik nou gemakzuchtige ‘journalistiek’. Iemands woorden misbruiken om zelf een puntje te scoren.

Stukje digitale dode bomen media:

Zelden zo’n voldaan gevoel gehad als na het eigenhandig omzagen en in mootjes hakken van deze eik. En ook nog milieu-technisch verantwoord want goed voor het wakelveldje op landgoed De Biesterije.

Continue Reading »