Op reis met het CIDI – Hoe ik geen artikel over Israël schreef

Jeroen van Bergeijk maakte een door het CIDI georganiseerde studiereis door Israël. Is hij nu geïndoctrineerd? ‘Welke sukkel knikt ja en amen en tikt zijn stukje?’ Lees het stuk uit Vrij Nederland op Blendle

Nog geen reacties

De vader van Anwar El Ghazi

Dit weekend viel mijn oog een interview met voetballer Anwar El Ghazi in Het Parool. El Ghazi debuteerde een paar weken geleden in het eerste van Ajax. De liefhebbers raken niet over hem uitgepraat.

Zeven jaar geleden maakte ik de documentaire ‘Aan ons den arbeid – De Marokkanen van de beschuitfabriek’. In die documentaire probeerde ik aan de hand van de beschuitfabriek waar mijn vader directeur was geweest een beeld te schetsen van de eerste generatie Marokkanen in Nederland. Hoe ze hier terecht waren gekomen, hoe ze huis en haard in de steek hadden gelaten om hier een beter leven op te bouwen, hoe het ze de afgelopen decennia was vergaan.

Een van de hoofdpersonen was Mohammed El Ghazi, een zachtaardige en aimabele man. Hij haalde de andere Marokkanen over mee te doen, om dat zoontje van de directeur te vertrouwen. Zonder hem was de film er nooit gekomen. Jarenlang werkte El Ghazi als deegmaker. Toen ik hem in 2007 filmde stond hij aan de lopende band. Op een dag nam El Ghazi me mee naar V.V. Barendrecht waar zijn zoontje in het selectieteam speelde. Een leuk pingelaartje dacht ik, maar wat weet ik ervan? El Ghazi was in ieder geval zo trots als een pauw. En nu speelt diezelfde zoon bij Ajax (en is zijn ene dochter advocaat geworden en een andere logopediste). Kijk, dat vind ik nou een mooi verhaal.

Nog geen reacties

Geen updates, te druk

Tja. Het is hier wel akelig stil de laatste tijd. Komt dat ik niet echt toekom aan eigen journalistiek werk en ik dus ook niet veel te vertellen heb hier. Enfin, als het je interesseert wat mij zoal bezighoudt de laatste tijd, bezoek dan Uitgeverij Fosfor het bedrijf dat ik samen met Evert Nieuwenhuis heb opgericht en bestier. Voorlopig hou ik me fulltime met Fosfor onledig.

Nog geen reacties

Radiodocu Een Afrikaanse auto

Onze afgedankte auto’s eindigen veelal in Afrika. Maar wat gebeurt er als je het omdraait: als je in Ghana een auto bouwt en die terugbrengt naar Nederland? Met die vraag vertrekt beeldend kunstenaar Melle Smets naar het van olie doordrenkte Suame Magazine, de grootste openlucht autowerkplaats van West-Afrika. Samen met lokale monteurs begint Smets aan een mission impossible: in drie maanden tijd, uit afgedankte westerse onderdelen een Afrikaanse auto bouwen. Gaat het lukken om de auto op tijd af te krijgen om hem aan de Koning van Ashanti te presenteren? Tussen sputterende motoren, het geklingklong van hamers op ijzer en het gesis van geïmproviseerde lasapparaten volgt radiomaker Jeroen van Bergeijk kunstenaar Smets bij de bouw van zijn auto en portretteert hij Suame Magazine, waar naar schatting 200.000 mecaniciens werkzaam zijn.

 

Nog geen reacties

Paradiso: 26 september

Komt allen!

Nog geen reacties

Zevenduizend twitter volgers voor 5 dollar

Mijn verhaal in Vrij Nederland hier

Nog geen reacties

Meer dan de feiten

Meer dan de feiten, het ‘standaardwerk’ over literaire non-fictie, dat ik een aantal jaren gelden samen met Han Ceelen schreef, is weer beschikbaar voor het spotprijsje van € 4,99. Bij uitgeverij Fosfor uiteraard.

Nog geen reacties

U.S.1 – nu met echt Fosfor omslag

De heruitgave van mijn tweede boek, U.S.1 – Amerika na 11 september uit 2003,  was aanleiding tot de oprichting van Uitgeverij Fosfor. Vandaar dat voor de officiele start van onze uitgeverij, begin maart, er een geheel nieuw omslag is ontworpen. Uiteraard door de mannen van Zinnebeeld.


U.S.1 - Jeroen van Bergeijk

 
Koop hier Amazon Kindle versie (sorry, alleen creditcards)
 

Lees verder »

Nog geen reacties

Waarom ik uitgeverij Fosfor heb opgericht

Hoe komt een journalist en schrijver er toe om zelf uitgever te worden? Lees het verhaal over waarom ik (samen met Evert Nieuwenhuis) uitgeverij Fosfor heb opgericht in het magazine van de VvL (Vereniging van Letterkundigen). Vanaf bladzijde 26.

Nog geen reacties

De wereld op je luchtbed (couchsurfing)

In Vrij Nederland deze week een verhaal dat ik samen met Remke de Lange scheef over couchsurfing. We stelden ons huis open voor  logés op couchsurfing.org. De hele wereld kwam langs, van giechelende Aziaten tot drammerige Duitsers.

Een grijze doordeweekse ochtend. We worden wakker met de geur van gebakken eieren en iets dat verdacht veel lijkt op… tomatensaus. Dat zijn geen geuren waar wij graag de dag mee beginnen. Slaperig stappen we de keuken binnen en treffen twee Hongkongse twintigers aan de ontbijttafel. Deze logés, Ka-Lok en Nicole, zijn gisteren gearriveerd. Hun dikke, volgepropte rugzakken hadden ze naast de bank gezet, hun fonkelnieuwe Nike’s in fluorescerende kleuren midden in de hal, en een mobieltje dat om de haverklap Für Elise laat horen, kwam op de vensterbank terecht. Nu hebben de dames bezit genomen van onze keuken. Luid kwetterend in het Kantonees zijn ze in de weer met pannen en servies. Opgewarmde knakworsten komen op tafel, scrambled eggs en witte bonen in tomatensaus. Het geheel wordt gecomplementeerd met mierzoete Belgische wafels van de buurtsuper. We wekken onze zoon van dertien, die bij het ontbijt gewoonlijk muesli en fruitsalade krijgt voorgeschoteld. Zodra hij de ‘lekkernijen’ ziet die vandaag op tafel staan, roept hij verheugd uit: ‘Wauw, dat moeten we vaker doen, couchsurfers uitnodigen!’

Lees verder »

Nog geen reacties