Jeroen van Bergeijk

Ogenschijnlijk zijn er weinig redenen om het Australische gehucht Serviceton te bezoeken. Het plaatsje telt krap vijftig inwoners. De verf bladdert van de houten bungalows. Er staan autowrakken in de voortuinen. Er is een postkantoor annex general store, die alleen ’s ochtends een paar uur is geopend. Vanaf de omringende grasvlakten blaast de warme wind door de lege straten.

Maar er is ook een vervallen, monumentaal treinstation.

En er is een lied over Serviceton. Een lied van Tom Waits. Een prachtig, droevig nummer, Town With No Cheer genaamd, dat als geen ander de eenzaamheid van het Australische platteland bezingt. Een nummer dat in je hoofd blijft rondspoken. Het is dit nummer dat mij naar Serviceton heeft gelokt.

Het ooit levendige plaatsje dankt zijn ontstaan aan de spoorlijn Melbourne – Adelaide. Bij de aanleg van die spoorlijn werd halverwege, op de grens van de staten Victoria en South Australia, een treinstation gebouwd: Serviceton Station. Omdat Australië toen nog geen federatie was, moest iedereen hier uitstappen om door de douane te gaan. Reizigers moesten vaak enige uren zoet brengen en dus groeide er rond het station een nederzetting die kon bogen op een hotel, een kapper, verschillende winkels en uiteraard enkele bars. Maar toen Tom Waits in 1981 met de trein in Serviceton arriveerde, was van dat alles niks meer over. Er stopten nauwelijks nog treinen. De winkels waren dichtgespijkerd, de huizen verlaten. Maar wat hem vooral dwarszat, was dat spoorwegmaatschappij Vic Rail de stationsrestauratie had gesloten. Nergens kon hij een biertje krijgen. Vandaar dat hij op zijn klassieke album Swordfishtrombones lamenteert: “Niets droeviger dan a town with no cheer.” Een paar jaar later werd Serviceton Station definitief gesloten. Sindsdien raast de sneltrein van Adelaide naar Melbourne zonder te stoppen voorbij. Continue Reading »

Tags: Serviceton, Tom Waits

Vintage 2010 is looking pretty good:

Tags: McLaren Vale, shiraz, vintage

Go to the beach, have a barbie, get drunk. Oh yeah, and dress up in Australia-Flag-themed stuff. There you have Australia Day.  Loved it.

Tags: Australia Day, Glenelg

Mijn stuk (helaas niet online) over goudzoeken en goudzoekers in Australie staat deze week in NRC weekblad. Een radio documentaire over hetzelfde onderwerp wordt eind februari in Holland Doc Radio (elke zondagavond om 21.00 uur op Radio 1) uitgezonden.

Tags: gold, goud, kalgoorlie, western australia

Een week lang zat ik met autopech vast in Broken Hill, een mijnstadje in de outback en een van de uitvalsbases van de Flying Doctors. De timing kon niet slechter: we arriveerden hier tussen Kerst en Oud en Nieuw, alle garages waren dicht. Zowel de radiator als de transfer case, whatever that may be, zorgden voor problemen (niet echt fijn in een woestijn waar de temperaturen tot 45 graden oplopen)

Maar gelukkig bleek Broken Hill niet eens zo slecht.

We logeerden (als enigen) in het schitterende Mario’s Palace Hotel, dat als lokatie werd gebruikt in The Adventures of Priscilla Queen of the Desert…

… die wie we dan maar hebben gehuurd in de videotheek aan de overkant:

Broken Hill is trouwens ook de geboorteplaats van BHP Billiton, ’s werelds grootste mijnbouwbedrijf – en de grootste onderneming van Australie (de BH in BHP staat voor Broken Hill).

Enfin, een week later en 1000 dollar armer, en de auto doet het weer:

Tags: Broken Hill, Flying Doctors

Ok, ok, binnenkort hou ik op met plaatsen van plaatjes van rare beesten.

Tags: kangoeroe

We waren al zo vaak tevergeefs over ons Koala weggetje (dat we zo hadden genoemd omdat er een ‘Pas op voor Koala’s-bord langs stond) gereden, gewandeld en gefietst dat ik de moed had opgegeven er ooit nog een te zien. En toen zat hij daar zomaar opeens langs de kant van de weg, hij snelde de boom in toen we aan kwamen fietsen.

Tags: Koala

Eerste stukkie vanuit Australie in de NRC vandaag:

I have never seen anybody look literally sick with fear like this guy. This is on the Kawarau Bridge in Queenstown, New Zealand. He’s looking at a jump into a fierce looking river, 43 meters down below. It was here that the guy who invented bungy jumping , A.J. Hackett, first developed this ‘extreme sport’  as a commercial enterprise.

Continue Reading »

Tags: bungee, bungy, queenstown

Ben weer terug uit de goudvelden van West Australie. Heb ik goud gevonden? Ben ik nu stinkend rijk? Ha! Op antwoord moet je nog even wachten. Binnenkort een mooi verhaal in NRC weekblad en een radio docu op Holland Doc Radio (elke zondagavond op Radio 1).

Dacht overigens met halverwege de dertig graden dat het in Kalgoorlie aan de warme kant was. Maar thuis gekomen wachtte er toch een verrassing. Zie het weerbericht van vandaag:

Ja, daar staat 43 graden.

Om alvast een beetje in de kerststemming te komen: ik vertrek volgende week naar het meest vredige land op aarde, Nieuw Zeeland, voor een repo voor de VPRO Gids.