Ik voelde me klein en verloren nadat ik vijfhonderfd kilometer langs deze afgrond had gereden. De enige tegenliggers waren road trains (vrachtwagens met drie opleggers) en een handvol grey nomads in hun terreinwagens met caravan. Dit stuk oceaan heet overigens The Great Australian Bight, officieel een baai.
Nu al al 1000 kilometer geen dorpen meer, alleen road houses – veredelde benzinepompen – waar vrouwen met snorren achter de kassa staan (of als het meezit een backpacker uit Schotland), waar een kopje oploskoffie 7 dollar kost en de benzine twee keer zo duur is als in de rest van het land. Maar ik klaag niet, sterker, als er weer zo’n benzinepomp opdoemt spring ik een gat in de lucht, blij met elke vleug civilisatie.
Die borden van gisteren staan er niet voor niks, zo blijkt maar weer. Plenty of road kill.
Nullabor is een samentrekking van de Latijnse woorden Nullis en Arbor, oftewel Geen Bomen. The Nullabor is 200.000 km2 groot, en van oost naar west 1100 km lang. De naam is, zoals je ziet, goed gekozen.
En hier vind je ook een van de beroemdste verkeersborden van Australie. Dat middelste beest is een wombat, en je ziet inderdaad heel wat dooie exemplaren liggen. Ik heb overigens nog geen camel road kill gezien – maar wat niet is kan uiteraard nog komen.
Altijd fijn om te weten waar je bent – halverwege het continent dus, dat schiet al op.
Ik rijd deze week van McLaren Flat, SA naar Kalgoorlie, WA – volgens Google Maps een afstand van precies 2202 km. Dat klinkt misschien niet zo indrukwekkend, wacht maar af tot je de foto’s hier de komende dagen ziet. Morgen begint de Nullabor – een vlakte van meer dan duizend kilometer zonder een enkel boompje.
En het is nu al beangstigend leeg (zeker als je in eentje bent). Een paar uur buiten Adelaide en je komt nog slecht om het uur een dorpje tegen.
Als je niks van bomen weet, zoals ik, valt er op het eerste gezicht weinig interessants aan deze exemplaren te ontdekken. Maar die boompjes vertellen een verhaal. Dit is ironbark kreupelhout (ironbark is een soort Eucalyptus). Ooit stonden daar waar nu meerdere stammetjes op één plek uit de grond komen, enorme bomen – met een stam van soms wel twee meter omtrek. Al die woudreuzen eindigden tijdens en na de goldrush in Victoria als brandhout. Hele bossen moesten wijken voor de goudzoekers. Uit de achtergebleven wortels echter, groeiden – nadat de goudzoekers waren verdwenen – dit kreupelhout terug. Deze merkwaardige boompjes zijn een soort treurige reincarnaties van hun fiere voorvaders, als het ware biologisch-archeologische sporen van de goldrush.
Ironisch: Die goudzoekers van toen hielpen de natuur genadeloos om zeep. Maar anderhalve eeuw later zijn de goudvelden van toen tot beschermde bossen en nationale parken gepromoveerd, en is de rest van het landschap door boeren geclaimd: eindeloze, eentonige graanvelden en graslanden.
Tweedehands exemplaren van Gold and Ghosts, a prospectors guide to metal detecting in Australia, Vol. 1 van D. W. de Havelland gaan op eBay voor tussen de vijfhonderd en duizend Australische dollar van de hand. Waarom? Met alle respect, De Havelland is geen groot auteur en Gold and Ghosts is bepaald geen bibliofiele uitgave: het werkje betreft een slecht gedrukte paperback uit 1980. Het boek is zoveel waard – het is zijn gewicht in goud waard zeggen veel Australische goudzoekers – omdat het je precies vertelt waar in West-Australië je goud moet zoeken EN omdat de auteur heeft besloten dat zijn boeken niet meer herdrukt mogen worden tot de gemeenteraad van zijn woonplaats besluit te stoppen met het gebruik van een zeker pesticide. Wat het een met het ander te maken heeft… ik weet het niet.
In ieder geval, Gold and Ghosts is een van de spannendste boeken die ik ooit gelezen heb (ik heb het boek gekopieerd in State Library of South Australia, de enige plek in de verre, verre omtrek waar je het kan inzien). Het staat vol… ouderwetse schatkaarten.
Zoals deze:
Die kaarten vertellen je precies waar vroeger naar goud is gezocht, waar zich oude uitgeputte mijnen bevinden en waar je de beste kans hebt goud te vinden met een metaaldetector. Waarom is Gold and Ghosts zoveel geld waard? Omdat het klaarblijkelijk moderne goudzoekers op het goede spoor zet. Oftewel: goud vinden is niet moeilijk, als je weet waar je moet zoeken.
Dit alles interesseert me momenteel in hoge mate omdat ik bezig met een nonfictie boek over de zoektocht naar goud in Australie. De komende maanden trek ik zelf door de goudvelden van Victoria en West-Australie, op zoek naar goud en goudzoekers.
Always heard that in the Southern hemisphere the water in your bathtub drains out in a clockwise direction, whereas back home the water would flow counter clockwise. It’s called the coriolis effect. Now, I don’t have a bathtub at home, so I never had the chance to test this theory. But I was staying in a very nice hotel this weekend, with ditto bathtub, so I filled the tub to test the theory. And whaddaya know: the water flowed clockwise.
And yes I know: it’s complete bullshit that the bathtub water would flow in one direction or the other depending on the hemisphere you’re living in. Other forces are way more important. But still: my water flowed clockwise.
Een heerlijke winterdag in McLaren Vale. Beneden in het dal scheen de zon, in de heuvels hingen dikke witte wolken. Ik maakte een ochtendwandeling op de rand van zon en mist.
Het was een prachtige trip, maar het voelde soms alsof je aan boord van een rijdend bejaardentehuis was. De gemiddelde leeftijd van de Ghan reiziger ligt, volgens train manager Bruce, tussen 65 en 70 jaar.
Tweedehands exemplaren van Gold and Ghosts, a prospectors guide to metal detecting in Australia, Vol. 1 van D. W. de Havelland gaan op eBay voor tussen de vijfhonderd en duizend Australische dollar van de hand. Waarom? Met alle respect, De Havelland is geen groot auteur en Gold and Ghosts is bepaald geen bibliofiele uitgave: het werkje betreft een slecht gedrukte paperback uit 1980. Het boek is zoveel waard – het is zijn gewicht in goud waard zeggen veel Australische goudzoekers – omdat het je precies vertelt waar in West-Australië je goud moet zoeken EN 
